DERİN İŞLER 6- Zevkler renkler.

     5- Bir kitabın son 29 sayfası kadar acı artık yaşamak (ki eğer bu bir foreshadowingse ve ben 29 vakte kadar ölürsem lütfen beni aptallar peygamberi olarak anmaktan geri durmayın.). Sahiden, fallardaki "üç vakit", "beş vakit" meselesine uyuz olan yalnız ben olamam. Ne demek lan beş vakit! Bilmem ne suresindeki harfleri mors alfabesine çevirince deniz mili cinsinden Dünya'nın Ay'a olan uzaklığı kez tıklatıyorsun demek gibi bir şey. Özetle gerçekten 29 vakte kadar ölürsem bu ancak aptal bir tanrının kelamı olabilir. Fakat bu bir sorun değil: Erasmus'la hemfikir olduğum bir şey varsa o da ahmaklık tanrılarının hiç değilse diğerlerinden daha iyi kalpli olduğudur.

    Çünkü biz sebepten sonuca akan ve zorunluymuş gibi görünen zinciri kırdık. Artık ölüm nedir bilmeyen tanrılar bizim ölümsüzlüğümüzü kıskanıyor. Bizler en leziz şarabı aşık olduğumuz dudaklardan içiyoruz. Her ihtimalimiz kendi sebeplerine gebe. En güzel sebeplerimiz en ahmakça sonuçlarımızdan doğuyor. Aptallıklarımız ruhlarımıza renk katıyor.

    Bir hayat kadınıyla karşılaşmıştım. Bana bir şeyler söyledi usulca ve zarifçe yanıma yürürken. Ki zarif tabiri yazarken garip hissettirdi, ürkmüştüm zira. Ne dediğini anlamadım, "Anlamadım." dedim. "Seks!" dedi cevaben gözlerime bakıp. İrkildim. "Kusura bakma ya!" dedim, gülüştük, ayrıldık. Muzur bir olaydı ama çok insanlık haliydi. Son zamanlarda kendime en yakın hissettiğim insandı o kadın.

    Bu olay bana şu soruyu sordurdu: Ruhlarımızın bir rengi olsaydı ve biz bunu görebilseydik neler olurdu? Öncelikle şunu belirteyim, mevzubahis değerlendirmeyi yapma işini asla insani bir standarta bırakamam. Bir seks işçisine ne kadar benzediğimi zor yoldan öğrendim zira. Muhtemelen biz ruhlarımıza da saçma sapan bir moda uydurup metalaştırırdık. İşte 80'lerin tutkulu kırmızısı öldü, milenyum hayatımıza kaşarları soktu, 2024'ün en revaçta rengi dolar yeşili falan. Çok kuyruk acısı oldu. Ruhumdan şikayetçiyim, bildiğim hiçbir renge benzemiyor. Üstelik neyle boyamaya çalışırsam çalışayım boyasını kusuyor.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

3 orta boy domates

Ben neden güneş gözlüğü takıyorum? Bozulmuş kaldırım taşlarını görmek için mi Yoksa serilmiş bir çarşafın üstündeki Kağıttan gemilere bakmak için mi Ya da çişim gelir de  Çitleri atlar, yapıveririm şuracıkta diye mi  İşte böyledir benim albümün sayfaları Nedir bir türlü çözemem gerekli olanı Oysa içimdedir zafer tiradı Çişim bekler benim fermuarı Bazen de beklemez salar feryadı Peki ne fısıldar fildişi bana  Dikkat etmeli pedala Çorba olur sonra Sonata Önemsizdir ama çişe çeyrek kala Kendimi tutamadıktan sonra  Peki hakkaten ben neden güneş gözlüğü takıyorum? Bakın onu ne yazık ki hala ben bile bilmiyorum. Ya karanlığı seviyorum ya da belki de ışıktan korkuyorum... C.
Devamı

2 Yemek Kaşığı Sıvı Yağ

 Kaldırımda Mukaddime  Konuk Oyuncu, Semavi Ordular. Sonra Hikmet Garibesi.  Kaldırım kenarında sigarasını saran bir adam belirir. yalnız değil                                Adam:  Karşı ki kıyıdan nasıl da güzel geçiyor.                                             Bir boğa sürüsü benim gözümü alıyor.                                             Yok mudur bir çoban bu sürüyü güdecek.                                             Korkarım birileri beni sikecek.              Kukuletalı Adam:  Gökyüzünde bir avuç bulut   ...
Devamı

afterlife

cennete düşüp yandım, öyle felsefik bi şey düşünmeyin tatile geldiğim yerde güneşten kıpkırmızı oldum, hala canım acıyo dokunamıyorum cennet de aslında yani.. yolda ölebilirdim şakası.. evet gerçekten, büyük bi kaza atlattım, tek gelemedim sonra  aramalar.. aramalar.. allah korudu mesajları..  allah beni neyden korudu? ölmekten mi? neden korudu ki? ölmeyecektiysem neydi ki dersi? böyle dersi sikeyim  böyle tanrı mı olur?  kime neyi kanıtladı mesela bununla? ben aa ölmedim deyip artık tanrıya inanan biri mi olacaktım, minnet mi duyacaktım?  doldum, taşamadım, söndüm her şey şans işte.. 5 dakika geç çıksaydım yola, molada sıçtığımın kahvesini bitirecek kadar oturabilseydim belki bana verecek bir dersi olamazdı tanrının. neyse ya ölümle her gün burun buruna gelmiyor insan, ama..  cerrahım ben  öyle çok havalı beyin cerrahı falan değilim, sıradan işler yapıyorum denebilir evet asıl yazar da ben değilim  bunu şimdiye kadar çözerdiniz zaten  benden...
Devamı