İki Bira, İki Şiir

"Bok bile sifonu çekince gitmiyor."

Siyah beyaz bir hatıra buzdolabı üzerindeki

Ne hayatlar son buldu nezaketsiz yeryüzünde

Kaçıncı son güneş gözlerimden batan bu

Umutlar günahkarlara yapışmış kene gibi

Her masum öldü masumiyetinle beraber

Kavuşur buluşuruz öteki diyarlardan birinde

Çok güzel gülmüştün çünkü fotoğrafında

O gülüş için bile yaşamaya değerdi ya

Sen uzatmalarda yalnız bırakmayı seçtin bizi

Seni anladığım için çok pişmanım küçük kız

İçime bakınca gördüm nefret ettiğin pisliği

Çorak kalplerde dilencilik yapan sevgi fakiri

Ben hiç iyi bir adam olamadım ki.

------------------------------------------

Bu şiirin ilk iki kıtasının her mısrasının ilk kelimeleri kırpılmıştır.

(---) gittim yol gitti yelkenler indi suya

(----) zaman, bahir dolusu gözyaşı tüm elimizdeki

(------) görmeye ömrü yetecek var mı denizci

(-------) çok çekiciyken yeni ayda yakamoza

(--------) gitsek: sen, ben, ay; usulca, karanlıkta

(---------) akıp giderken bir duyabilsen o yalın ezgiyi

(-------) hiç, susturamadım kafamdaki sesi

(---------) mühürlesem neye yarar bu hissi

(-------) kaç yazar zaten hiç sevmedin şiiri

(--------) şimdi kalemim kırılsın ki çizemeyeyim resmini

Ve yavaşça diniyor operadaki hayaletin sesi

Kapanırken izlediğiniz son perdelerden bilmem kaçıncı

Şimdilik müsade isteyeyim yolum uzun haşmetmeabları

Umut etme zamanıdır zira şimdi, sen hortlatmadan gerçekleri