Evsiz Barksız Bir Aşk
Sen ve ben, soğuk Varşova gecelerinde,
Aynı çarşafı ıslattık, ıslandık aynı gökyüzünde.
Unutulmaz, kaygan güverte, dümeni kırık, kimin ki bu tekne?
Yalnız romantize serseri, tek gözü âmâ korsan
Sarımsarmaşık birlikte, kıble yıldızı yansıyor yüzlerine.
Ne gaddar yerlermiş bilmezdim havaalanları
Ağaçlar n'olur durun, biraz daha soluyayım aynı havayı
Tepenizdeki güneşe kanmayın, hava aslında az evvel karardı.
Bu ellerle tuttum ellerini (artık onlara ihtiyacım kalmadı)
Bu kollarla sardım seni sineme (artık onlara ihtiyacım kalmadı)
Bu gözlerle gördüm vadilerini, ovalarını, ırmaklarını (artık onlara ihtiyacım kalmadı)
Sen gittin ya, sen gittin ya ben üşüyorum
Sen gittin ya hani, ben yıllar sonra ilk kez böyle ağlıyorum
Pasaport gişeleri ağlama duvarlarıymış, şimdi anlıyorum.
Yorumlar
Yorum Gönder