Evsiz Barksız Bir Aşk
Otelin tavanına takım yıldızlar çizdik seninle Sen ve ben, soğuk Varşova gecelerinde, Aynı çarşafı ıslattık, ıslandık aynı gökyüzünde. Unutulmaz, kaygan güverte, dümeni kırık, kimin ki bu tekne? Yalnız romantize serseri, tek gözü âmâ korsan Sarımsarmaşık birlikte, kıble yıldızı yansıyor yüzlerine. Ne gaddar yerlermiş bilmezdim havaalanları Ağaçlar n'olur durun, biraz daha soluyayım aynı havayı Tepenizdeki güneşe kanmayın, hava aslında az evvel karardı. Bu ellerle tuttum ellerini (artık onlara ihtiyacım kalmadı) Bu kollarla sardım seni sineme (artık onlara ihtiyacım kalmadı) Bu gözlerle gördüm vadilerini, ovalarını, ırmaklarını (artık onlara ihtiyacım kalmadı) Sen gittin ya, sen gittin ya ben üşüyorum Sen gittin ya hani, ben yıllar sonra ilk kez böyle ağlıyorum Pasaport gişeleri ağlama duvarlarıymış, şimdi anlıyorum.