Añoranza
Artık fotoğraflarımız sahipsiz Ne sen aynı sensin Ne de gülüşün aynı gülüş Ben ise çok değişmedim Sadece yakından bakınca görülebilen Minik yıldız parıltılı fenerler vardı Gözlerimde -kiminin umut dediği- Onlar söndü, o kadar Resimlerdeki herkes öldü Kimse de bakmayacak bir daha Açıp karıştırmayacak albüm kapaklarını Bir kilise viranesi gibiyiz anlayacağın Üstelik restorasyon da çok pahalıymış Yani Müze olmaya bile değmezmişiz Ama biz vardık. Çöle bir mabet diktik: Yıkıldı, olsun.