Muhtemel Tez Konusu

      4- Bugün kendimi aniden vuku bulan impulsif bir kuvvetin itmesi sonucu gastroenteroloji polikliniğinde buldum. Aslına bakacak olursanız bir sağlık profesyoneline gözükmek için geç bile kaldığıma inanıyorum. İnsan yazıktır ki bazı bazı kendini ihmal edebiliyor. Dönüp düşününce Horoz Osman'ın kulak memelerini şaplaklama arzusu tinimi bürüdüğünde ya da "yarrak"ın etimolojisinin içime dert olduğu gün derhal doktora gitmeliydim. Neyse ki Dr. Fidancı bir şeylere geç kaldığım için beni paylayacak biri değildir. Ben de ona güvendim.     Muayeneye şikayetlerimi sorarak başladı. Durumumu çekilmez bir hazımsızlık, reflü, Barrett özefagusu ve birbirini izleyen kabızlık ve ishal atakları olarak özetlemek mümkündü. Yıllardır adamakıllı beslenemiyordum, yediğimden de tat alamıyordum. Çoğunlukla yediklerim yer yemez ağzıma geri geliyordu. Yediklerimi kusma konusunda gösterdiğim istikrarın hayatımda başka bir örneği daha yoktur bile diyebiliriz. Dolayısı ile yemek borum ke...

      3- Tanrı'yla ilişkimin İbrahim Tatlıses'le yakından iniltili olduğunu ilk defa burada açıklıyorum. Tevhid inancını rüyamda Şems ve Mevlana'yı aynı anda ağırladığım gece terk ettim. Sonuçta bu iki adamı tek ve yek bir irade yaratmış olsaydı herhalde onların ihtiyaçlarına yetecek birtakım uzamsal, kuramsal ve cinsel ayarlamaları yapmayı da göz ardı etmezdi. Tevhid çürüyünce, dyadlar ise bir kavram olarak bana çok mesafeli davrandıklarından yüzümü sonraki en küçük rakam olan teslise çevirdim. Baba, oğul ve İbo'dan oluşan bir teslise. Anlaşmamız basitti: Oğul olan ben kendimi yetim gibi hissettiğimden arada bir babamdan beni şımartmasını isteyecektim, İbo da benim bu dualarımın elçisi olacaktı. Şimdi detayına pek giremeyeceğim bir dua ettim bir keresinde fakat İbo bunu babama ileteceği yerde Şemmamme söylemeye başladığı için dilekçeme gelen cevap da aşağı yukarı şöyle oldu:  Boş ver be gitsin Allah büyük/ Her acının bir ahı vardır/ Bir of çekersin biter her şe...

      2- Adını hatırlamadığım ama ilk bölümünde Amerikan başkanının domuz siktiği distopik Netflix dizisinin uzayda geçen bölümü, Nietzsche, hermit episodumun hile yapmadığım ilk gecesi, birkaç bir şey daha. Bir tür düşünce zelzelesi. Eskiler "Boğaz için yaşıyor." derler ya, ne kadar haklı olduklarını fark ettim.     Muhtemelen acıkmak, susamak, azmak ya da işte içimizdeki hayvanın yapmamız için bizleri dürttüğü bilumum hastalıklı zaruriyetler sadece yapılmalarıyla değil var olmalarıyla bile bizleri hayatta tutuyorlar. Daha derli toplu ifade etmek gerekirse evet, yaşamak için örneğin yemek yemeye ihtiyaç duyuyoruz fakat aynı zamanda yemek yemeye ihtiyaç duyduğumuz için intihar etmiyoruz. Açayım, acıkınca yemek yemek bilincin üstünde -ya da nereden baktığınıza göre- altında bir davranış, hayatı pekiştiren bir tür içgüdü. Bilinçli olarak yemek yemiyoruz hatta aksine yemek yememek bilinci zorlar. Yediğiniz her öğün kendinizi yaşamak istediğiniz yönünde kandırmanıza...