Añoranza

Artık fotoğraflarımız sahipsiz

Ne sen aynı sensin

Ne de gülüşün aynı gülüş

Ben ise çok değişmedim

Sadece yakından bakınca görülebilen

Minik yıldız parıltılı fenerler vardı

Gözlerimde -kiminin umut dediği-

Onlar söndü, o kadar

Resimlerdeki herkes öldü

 

Kimse de bakmayacak bir daha

Açıp karıştırmayacak albüm kapaklarını

Bir kilise viranesi gibiyiz anlayacağın

Üstelik restorasyon da çok pahalıymış

Yani

Müze olmaya bile değmezmişiz

 

Ama biz vardık.

Çöle bir mabet diktik:

Yıkıldı, olsun.