afterlife

cennete düşüp yandım, öyle felsefik bi şey düşünmeyin tatile geldiğim yerde güneşten kıpkırmızı oldum, hala canım acıyo dokunamıyorum

cennet de aslında yani.. yolda ölebilirdim şakası.. evet gerçekten, büyük bi kaza atlattım, tek gelemedim sonra 

aramalar.. aramalar.. allah korudu mesajları.. 

allah beni neyden korudu? ölmekten mi?

neden korudu ki?

ölmeyecektiysem neydi ki dersi?

böyle dersi sikeyim 

böyle tanrı mı olur? 

kime neyi kanıtladı mesela bununla? ben aa ölmedim deyip artık tanrıya inanan biri mi olacaktım, minnet mi duyacaktım? 

doldum, taşamadım, söndüm

her şey şans işte.. 5 dakika geç çıksaydım yola, molada sıçtığımın kahvesini bitirecek kadar oturabilseydim belki bana verecek bir dersi olamazdı tanrının.

neyse ya ölümle her gün burun buruna gelmiyor insan, ama.. 

cerrahım ben 

öyle çok havalı beyin cerrahı falan değilim, sıradan işler yapıyorum denebilir

evet asıl yazar da ben değilim 

bunu şimdiye kadar çözerdiniz zaten 

benden talep edilen konuk oyuncu rolünü doldurmaya geldim bugün, burada belki benle daha önce karşılaşmışsınızdır yazılardan birinde, ama imkanı yok tanıyamazsınız zaten

bir sahip bilecek bir de ben

ne hakkında yazsam onu da bilmiyorum ki.. 

oysa ki yazılabilecek çok şey var ancak ufak tefek bi engele takılmış bulunuyoruz:

ne ben iyi bi yazarım ne de siz müthiş iyi okuyucularsınız 

aman kazadan başladım ordan devam edeyim 

öyle aydınlanma falan yaşamadım

bi boka da yaramadı 

ne sikime oldu bu hala bilmiyorum 

boktan dünyada boktan insanların sizin belki de özene bezene yarattığınız o küçük dünyanıza siz fark etmeden nasıl da sizi bariyerlere oradan da karşı istikamete fırlatırcasına girdiğini en ince ayrıntısına kadar yaşatan o benzetmedir belki de.

onlar yoluna devam ederken siz savrulan küçük dünyanızda “noluyo? ne yaşıyorum ben şuan” diye ağlarsınız 

her şey bittiğinde tek yapabildiğiniz 5 dakika aralıksız çığlık atmak olur belki, ne dersiniz?

yani en azından ben öyle yaptım 

siz her şeyi doğru yaparken hayatınızı sikmeye çalışan insanlara ne dersiniz, gerçi farkına bile varmıyorsunuz iş işten geçene kadar 

neyse ölüm şakaları yapabilen biriyim artık, görece genç olsam da en az 2 kere öleyazmış biri olarak kendimi kendime bilirkişi atadım 

çünkü yazar benim istediğimi söyleyebilirim siz de ne diyo bu ya deseniz bile duymak zorunda kalmam, öyle boşluğa bırakıyorsun fikrini canın nasıl isterse 

keyifliymiş ya bu iş 

sonu da yok ki bağlayayım öyle eften püften boktan bi hikaye size

sevgiler, 

konuk oyuncu