Viyana-Budapeşte Yolunda:

Havari

Aynadan yansıyan siluetini izliyorum
Ve yeni bir deneyim değil bunlar
Çok çıplak beden gördüm ben:
Plastikten, mermerden, kömürden
Görünüşlerini değilse de hissiyatlarını unuttuğum
Oyuklar, oluklar, umutlar.

Ben bu soğuk yatakta da ilk kez yatmıyorum
Üzerinde tepinip hor kullandığım için
Altımdan kayıp giden çarşafı ilk kez
-Parmaklarımdan kayıp giden zaman gibi-
Yerlerden toplamaya çalışmıyorum
Ben hayatta hiçbir şeyi ilk kez yapmıyorum

Bir heves, yağmurlu havalarda ıslanmış gri beton
Ağır çekiyor darasını alsan da yaşamanın
Uzaya saçsan sanki bütün yaprakları yeryüzündeki
İşte öyle bir şey insan olmak
Zaten kim ki insan:
Bazıları çıplak, çoğunlukla plastik
Ve içeride kurumuş gül fidesi.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

3 orta boy domates

Ben neden güneş gözlüğü takıyorum? Bozulmuş kaldırım taşlarını görmek için mi Yoksa serilmiş bir çarşafın üstündeki Kağıttan gemilere bakmak için mi Ya da çişim gelir de  Çitleri atlar, yapıveririm şuracıkta diye mi  İşte böyledir benim albümün sayfaları Nedir bir türlü çözemem gerekli olanı Oysa içimdedir zafer tiradı Çişim bekler benim fermuarı Bazen de beklemez salar feryadı Peki ne fısıldar fildişi bana  Dikkat etmeli pedala Çorba olur sonra Sonata Önemsizdir ama çişe çeyrek kala Kendimi tutamadıktan sonra  Peki hakkaten ben neden güneş gözlüğü takıyorum? Bakın onu ne yazık ki hala ben bile bilmiyorum. Ya karanlığı seviyorum ya da belki de ışıktan korkuyorum... C.
Devamı

2 Yemek Kaşığı Sıvı Yağ

 Kaldırımda Mukaddime  Konuk Oyuncu, Semavi Ordular. Sonra Hikmet Garibesi.  Kaldırım kenarında sigarasını saran bir adam belirir. yalnız değil                                Adam:  Karşı ki kıyıdan nasıl da güzel geçiyor.                                             Bir boğa sürüsü benim gözümü alıyor.                                             Yok mudur bir çoban bu sürüyü güdecek.                                             Korkarım birileri beni sikecek.              Kukuletalı Adam:  Gökyüzünde bir avuç bulut   ...
Devamı

afterlife

cennete düşüp yandım, öyle felsefik bi şey düşünmeyin tatile geldiğim yerde güneşten kıpkırmızı oldum, hala canım acıyo dokunamıyorum cennet de aslında yani.. yolda ölebilirdim şakası.. evet gerçekten, büyük bi kaza atlattım, tek gelemedim sonra  aramalar.. aramalar.. allah korudu mesajları..  allah beni neyden korudu? ölmekten mi? neden korudu ki? ölmeyecektiysem neydi ki dersi? böyle dersi sikeyim  böyle tanrı mı olur?  kime neyi kanıtladı mesela bununla? ben aa ölmedim deyip artık tanrıya inanan biri mi olacaktım, minnet mi duyacaktım?  doldum, taşamadım, söndüm her şey şans işte.. 5 dakika geç çıksaydım yola, molada sıçtığımın kahvesini bitirecek kadar oturabilseydim belki bana verecek bir dersi olamazdı tanrının. neyse ya ölümle her gün burun buruna gelmiyor insan, ama..  cerrahım ben  öyle çok havalı beyin cerrahı falan değilim, sıradan işler yapıyorum denebilir evet asıl yazar da ben değilim  bunu şimdiye kadar çözerdiniz zaten  benden...
Devamı